Kisah Si Jantung Hati Siri 1

1 Nilam, PPKIBP SK Kompleks Seberang Takir.

"Cikgu nak awak semua perkenalkan nama, boleh? Kamu, bangun."

Dia geleng. 

"Kenapa takmau bangun?"

"Dokleh jalang (tak boleh jalan)."

"Oh, sorry." *kesal. bongok aku ni. macam mana boleh lupa murid-murid aku bukan macam budak lain?*

Dia cuma seorang budak kecik. Comel. Sangat comel. Kemas, dan segak sebenarnya. Dia duduk atas kerusi, sy memang tak tau dia tak boleh berjalan. Faiz nama dia, 7 tahun. Budak yang petah bercakap dan selalu senyum :)

Kisah dia sangat menyayat hati. Dia dilahirkan normal sampailah umur 6 tahun.

Sinopsis: Faiz dilanggar oleh sebuah lori waktu dia naik basikal di kawasan rumah dia. Keluarga Faiz saman si pemandu lori sebab sepatutnya lori sebesar alam tu tak boleh masuk dalam kawasan rumah tu. Akibat kemalangan tu Faiz tak boleh berjalan lagi sebab saraf dia rosak bermula dari pinggang ke hujung kaki. Faiz terpaksa dipakaikan pampers sebab dia dah takde sense kalau dia nak terbuang air pun. 

"Dulu kite buleh jalang cikgu."

"Oo, kenapa sekarang tak boleh?"

"Kite blanggor cikgu, dengang lori balok."

"Macam mana boleh kena langgar?"

"Kite naik basika, yer langgor kite."

"Faiz bawak basikal laju kot?"

"Dok... kite bowok selow jeee (tak... saya bawak perlahan je). Yer hok laju (dia yg laju). Pahtu yer langgor kite."

"Faiz nampak lori tu?"

"Napok.. yer dok napok kite!"

"Lepas tu ada orang angkat Faiz?"

"Abang kite angkat kite."

"Faiz sedih tak boleh jalan?"

"Em.. sedih. Dok sedak cikgu dokleh jalang (tak best takleh jalan)."

"Faiz nak jalan?"

"Nok."

Sy terus diam tak tanya lagi dah soalan. Sebenarnya sy dah sebak sangat.

Saya bayangkan si kecik Faiz belari-lari dekat tapak perhimpunan macam budak-budak lain dengan dua kaki yang sihat. Saya tengok kaki dia, sy pegang. Dia memang ada kaki, tapi tak berfungsi lagi dah lepas accident tu tahun lepas.

Mak Faiz pulak sekarang tengah terlantar sakit jugak, sebab baru-baru ni mak dia kena ragut sampai patah tulang apetahla tak reti nak nyebut tapi bahagian tangan la. 

Allah.....

Semua murid masuk kelas masing-masing lepas habis waktu rehat. Budak lain berlari-lari. Faiz pulak mengengsot dengan penuh semangat ke kelas. Tapi dia tetap bagi senyuman paling comel dekat saya.

Faiz si jantung hati :)

Kalau kita rasa dunia ni tak adil dengan kita dan kitalah manusia paling malang dalam dunia, percayalah ada manusia lain yang jauh lebih malang daripada kita.

 

Apa pun bila Allah turunkan ujian, Dia tahu hamba Dia tu mampu hadapi ujian tu. Ingat tau Masirah!

 

Dan saya yakin saya berada di landasan yang betul. Thank You Iena :)